zondag 9 aug workshop: de boom en ik.

Een twaaltal mensen meldt zich bij Marieke in het groene huis. Gezamelijk lopen we naar haar grijze zelfbeeld van ongebakken klei, staand onder een groen bladerdek.

De eerste opdracht is: zoek een boom en maak er contact mee ( 45 min). Iedereen vind een ‘eigen’ boom en gaat erbij zitten of eronder liggen. We ‘voelen in’ wat de boom ons spiegelt. Na 45 min. melden we ons bij Marieke voor de volgende opdracht: neem een klont klei mee naar jouw boom en maak een beeld over jou en de boom. De klei voelt lekker aan. Eerst rol ik het over de grond zodat het wat eigenheid vd plek meekrijgt; fijn dor blad en wat stokjes. Daarna laat ik mijn handen het vormgevende werk doen.

Grappig om te zien dat er een vertaalslag plaatsvindt van thema’s die voorbij kwamen tijdens de stille tijd onder de boom. Binnen 40 minuten staat er een beeldje onder de boom op de aarde. Het plankje breng ik terug. Als iedereen zich verzamelt heeft lopen we naar het begin van de laan en vanaf daar bezoeken we elke plek en elke kleier vertelt iets over hun ervaring en het werkproces aldaar. Heel leuk om hiernaar te luisteren. Zo blijkt maar dat je mensen die je daarvoor niet kende door dit gezamenlijke proces, een beetje hebt leren kennen. Na 45 minuten is ook dit onderdeel afgerond. De beelden blijven bij de boom staan. En ieder gaat weer zijns weegs.

s’Avonds neem ik mijn man mee op een rondje langs de beelden. Het verval is al ingezet. Het oor van de kop (zintuigen) is eraf gevallen en het vulva beeld ligt weggerold onder de struiken.
Na de creatie gaat de tijd lopen en zet de vergankelijkheid direct in.