Jij, ik en tijd
Marieke Ploeg
Wat gebeurt er als je je eigen lichaam een tijdje in de buurt brengt van een boom of plant of ander levend organisme in het park?
Marieke Ploeg onderzoekt haar eigen lichaam in relatie tot het lichaam van een boom. Ze zoekt een boom uit en verblijft een tijdje bij die boom totdat ze een houding vindt die passend voelt. Passend voor haar, passend voor de boom, een passende houding om samen tijd door te brengen.
Als ze de houding gevonden heeft vermengt ze klei met organisch materiaal van onder de boom en maakt daarvan een levensgroot zelfportret in deze houding. Deze figuur verhoudt zich in haar lichaamstaal tot de boom. Misschien leunt ze tegen de stam. Misschien omhelst ze de boom.
De klei blijft ongebakken. Langzaam, maar onvermijdelijk wordt het beeld weer opgenomen door de aarde. En via de wortels en het water ook door de boom.
De boom is aanwezig bij het verschijnen en verdwijnen van de sculptuur. Ze lijkt onveranderd, maar is dat wel echt zo?
Op 9 augustus kwamen 11 mensen bij elkaar. Elk van hen verbond zich met een boom en maakte een zelfportret. Ook deze beelden werden opgenomen door de aarde.
Agenda Jij, ik en tijd
Levend Archief Jij en ik en tijd
Verbonden bomen
We zitten bij een boom, elk bij een boom. Ze staan langs het pad, vormen een kring. Hoog boven ons zijn takken van beuk en eik verweven, het blad ruist. Onder onze voeten zijn wortels vervlochten, de bomen leven samen. Wat wil er ontstaan uit de klei die in 12 blokken…
still standing strong
Still standing strong (14/9) Gekleid op 9/8/26
ze staat er nog!
Ze staat er nog! Gegrond. Haar bescherming ter aarde gevallen. Wat heeft ze me te zeggen? bv. zoiets als : Standvastig in m’n kern blijven ook al knabbelt de tijd aan de randen van veranderen. De liggende engel vind ik ook terug: het zichtbare (beeld) verdwijnt…
Opnieuw
Groei. Weg. Opnieuw. Groei. Weg. Opnieuw. Groei. Weg. Opnieuw. Groei. Weg. Alle takken afgesneden Niets bleef overeind Toch weer naar het licht gestreden Opnieuw
reminder
Na een paar dagen kamperen besluit ik om even het bomenlaantje te lopen om te kijken naar hoe de kleibeelden erbij staan (zoals beloofd aan Marieke). Sommige beelden zijn ingestort, anderen alleen gekrakkeleerd. Van Gea is de linker paal leeg op wat kruimels klei na,…
Verval in actie
Drie weken bouwde ik aan het beeld. Het was heel warm die weken en droog. Dus elke avond pak ik de klei zorgvuldig in vochtige lakens en plastic zodat ze niet uit droogt. Als ze eindelijk af is, vind ik het moeilijk om haar los te laten. Daar staat ze ongebakken,…
Beeld ’teken van leven’
Foto van mijn beeld bij workshop Marieke
Overgave = Kracht
Wat ik beleefde voorafgaand aan het maakproces in woorden gevangen, als in beeld vorm gegeven en in plaatjes gevat. Verwondering hoe dood doet leven Het krioelt ervan Spinrag wordt vangnet met Processierups? Nee!? Geen brandharen! Paniek voor slapeloze nachten Angst…
Oud alchemistisch gezegde
Bij het zien afgelopen zondag 9 augustus viel mij een oud alchemistisch gezegde in. Veelvuldig aangehaald door C.G. Jung. ‘Wil een boom met zijn takken tot aan de hemel reiken dan moet hij wortelen in de hel’. (de hel hier opgevat als het grote collectieve…
beuk en ik
zondag 9 aug workshop: de boom en ik. Een twaaltal mensen meldt zich bij Marieke in het groene huis. Gezamelijk lopen we naar haar grijze zelfbeeld van ongebakken klei, staand onder een groen bladerdek. De eerste opdracht is: zoek een boom en maak er contact mee ( 45…