Regen. Wat een zegen 🙂

De wol laat de sporen zien van het water, de strengen wol krijgen sporen vocht. Het nest oogt wit. Alsof de wol ontpopt en steeds zichtbaarder wordt. Tijdens de nestelsessie gaan de schoenen spontaan uit, we ruiken aan de grond, we snuffelen aan de wol. Harpmuziek is geboren voor het bos, wat een match!

Kleine nestjes ontstaan in onze handen. Dank je wel schaap. Wol, takjes en blad.
“Er zijn eikels”, roep ik enthousiast. Voor mijn vakantie, de laatste keer in het nest, waren er nog geen eikels. Nu wel.
De oogsttijd is begonnen, het zaad rijpt. Het nest wordt ouder. Deze plek is ons nest.

We groeten de Oude Lindeboom, we danken de grote beuken die ons beschut.
Bij een boom zit je in een cirkel, een boom omvat ons boven ons hoofd en onder onze voeten.

Elke boom is een nest om door omhuld te worden.