Dag 3 – Begin van het proces
Bijna zes vormen gevuld. Materiaal op. Klaar voor nu.
De verplichtingen van de ochtend: een half uur, niet meer. Dat voelde anders dan de vorige dagen – een grens die ik zelf stelde en hield.

Het productiewerk valt me mee: ik geniet ervan. Lekker fysiek, met kracht in de vorm drukken. Het lichaam weet wat het doet. Geen hoofd nodig.

De ballonnen – steviger dan gedacht. Of het lukt weet ik nog niet. Maar daar is een try-out ook voor. Niet elk experiment hoeft te slagen. Sommige vormen leren je meer door te mislukken dan door te lukken.

En dan die ene stille vraag tussendoor, bijna terloops: ga ik al nieuw substraat bestellen? Het mycelium groeit immers door, ook als ik nog aan het twijfelen bent. Ik werkte even door – en het antwoord kwam vanzelf. Ja. Meer substraat, meer mallen, daarna kippengaas.
Zo werkt het blijkbaar. Niet denken maar doen, en de tijd geeft het antwoord.
Alleen – de tijd is niet helemaal van mij deze week. Volgende week een presentatie, een andere tentoonstelling, een bijeenkomst van de Wisdom Weavers. Het mycelium groeit door. Mijn agenda ook.
Ik ben benieuwd wat er groeit terwijl ik even ergens anders ben.