Kippengaas en textiel vandaag. Vormen die niet strak zijn, maar meegeven – buigen, vouwen, zich schikken naar wat ontstaat. Meer hand dan hoofd.
Ik merkte dat ik anders bezig was dan gisteren. Iets soepeler misschien. Of misschien was het het materiaal zelf – gaas en stof vragen anders dan hout of karton. Ze hebben geen rechte hoeken. Je kunt er niet tegenin werken zonder dat het voelbaar is.
Ergens in de ochtend had ik eerst gedaan wat gevraagd werd. Dat ruimde op, letterlijk en figuurlijk. En daarna – het atelier in. Die overgang voelde vandaag iets bewuster dan anders. Klein verschil, maar merkbaar.
De vormen beginnen ergens op te lijken. Nog niet op wat ik had bedacht. Op iets anders. Ik laat het voorlopig zo.
Waar gaf ik vandaag mee – aan het materiaal, aan de vorm, aan mijn eigen tempo – en hoe voelde dat?
Morgen het substraat mengen. Dan wordt het echt beginnend levend.